De Italiaanse karpettenmaker Giulio Caponi weet op eigen wijze het ambacht van kleden maken te verweven met invloeden uit de beeldende kunst en popcultuur. Zijn twee nieuwste kleden laten dit opnieuw zien.

“Studio 54” en “Alcuni cani volano” zijn een eerbetoon aan het New York van de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw, in kleuren en patronen. Ze refereren ook aan het werk van de Italiaanse auteur Paolo Volponi. Caponi gebruikt opnieuw borduren als techniek om de patronen extra uit te laten komen in de karpetten. De gekozen patronen doen denken aan het nachtleven in het Manhattan in de laatste 20 jaar van de vorige eeuw: theatraal, toegankelijk en grafisch in patronen, met contrastrijke kleuren. De invloed van Keith Haring en graffiti. De taal van Volpone is volgens Caponi dichterlijk, jachtig, onregelmatig en vormt een verbindend element tussen industrie, maatschappij en natuur. Dat zie je dus terug in de kleden, aldus de maker.

Studio 54 (foto bovenaan) is een zwart kleed met witte vormen en tekens die op lijken te lichten zoals de sfeer in de legendarische disco waar dit kleed naar is vernoemd. Hier kwamen mode, muziek, optredens en beroemdheden bij elkaar (en heel veel drugs) op een nog niet eerder vertoonde wijze.  De invloed van Keith Haring, zelf regelmatig een bezoeker van Studio 54, is zichtbaar.

Alcuni cani volano (hierboven) doet nog meer denken aan het werk van Haring. Dit kleed is meer complex in textuur en patroon. De afgebeelde honden lijken te zweven als engelen en dit kleed is zeker bedoeld als eerbetoon aan Paolo Volponi en diens werk, aldus Caponi.  Dat stond vol van spanning, stress en moderniteit van de jaren 80. De diepte dankzij het kleurgebruik en de borduursels zorgen voor een fascinerend schouwspel, zowel op de vloer als aan de wand.

Beide kleden laten zien hoe Caponi verhalen wil vertellen met zijn werk. Het ambachtelijk handwerk bij het maken van de karpetten is nooit puur decoratief, er is altijd een context en ruimte voor persoonlijke herinneringen, literaire referenties, collectief onthouden beelden (afhankelijk van de generatie, uiteraard) en culturele fragmenten.